Soms ontmoet je iemand die je direct raakt. Er stroomt een beetje bloed door de aderen, maar vooral passie. Hubert de Waard, directeur Huisvesting bij stichting Zonova, is zo iemand. Onderwijsman in hart en nieren, maar ook aanstaand pensionado. En dat voelt vreemd: “Het gaat uitstekend met me, maar het is ook een gekke tijd. Ik kan me nog niet voorstellen hoe mijn leven er na 1 oktober uit zal zien.”

Als stagiair de grotemensenwereld in stappen kan behoorlijk spannend zijn. Bij Versluis zorgen we daarom voor betrokken collega’s, waarderen we je om wie je bent en bieden we kansen om je carrière te lanceren. Niet vanachter het koffiezetapparaat, maar gewoon aan de tekentafel of op de bouwplaats. Robin Klootwijk is een perfect voorbeeld van de mogelijkheden die daarmee gepaard gaan. Hij kwam als jonge, onervaren student binnen, maar mag zich sinds juli van dit jaar officieel bouwkundig adviseur noemen. En daar is hij maar wat trots op!

Stel je voor: je kind zit op school, maar leert in een gebouw met het slechtst denkbare energielabel. Op een derde van alle Nederlandse scholen is dit de dagelijkse realiteit. Maarten Stuifbergen van WijWijzer scholen maakt zich dan ook zorgen en sprak zich daarover uit op nationale televisie. Ook wij gingen in gesprek met de bevlogen bestuurder: “We creëren momenteel enorme kansenongelijkheid. Het welzijn en de cognitieve leerprestaties van leerlingen in dit soort schoolgebouwen blijven achter. En dat terwijl kantoorgebouwen minimaal energielabel C moeten hebben, anders mag er niet gewerkt worden. Ik kan dat gewoon niet rijmen in mijn hoofd.” 

‘Alles wat nu werkelijkheid is, was eerst een onmogelijke droom’, zei William Blake ooit. Of het nu een brief, laptop of nieuw schoolgebouw is, alles begint met een idee. Wij mensen zijn geboren makers, maar kunnen onszelf ook enorm in de weg zitten. Daarmee sneuvelen veel creaties al op de tekentafel en doe je niet alleen jezelf, maar ook de wereld tekort. Zonde, want wie iets met hart en ziel maakt én deelt, inspireert anderen.