Feestelijke afsluiting van een topjaar 

Duw hem een microfoon in handen, wacht drie seconden en z’n eerste grap borrelt omhoog als een niet te stoppen boer. Geef hofnar Glenn er een podium bij en hij begint te stralen als de kluwen gekleurde led-lampjes in oma’s kunstboom. Niemand wordt daarbij gespaard! Met zijn scherpe humor tovert hij zelfs een simpele tombola om in een comedyshow vol (foute) grappen. Een heerlijk begin van ons jaarlijkse kerstfeest.

Natuurlijk, ook binnen ons team zijn er mensen die al jeuk krijgen van het idee om wéér met oom Kees en tante Carla aan tafel te moeten met Kerst. De misplaatste grappen van neef Eduard, de sterke verhalen van pa die een wijntje teveel op heeft, de net-niet-gare rollade van oma; stuk voor stuk ergernissen die de meeste mensen niet vreemd zijn.

Toch kan Kerst ook ontzettend leuk zijn. Blije gezichten, prachtige outfits, een ontspannen sfeertje en de wetenschap dat je nog een hele avond met elkaar mag optrekken. Wat kan een mens toch gelukkig zijn met weinig. Daarvoor moet je soms wel even stilstaan en om je heen kijken, beseffen wat je hebt en waar je onderdeel van bent. En krijg je er dan ook nog cadeaus bij, dan kan de avond eigenlijk al niet meer stuk voordat ie goed en wel begonnen is. 

Zodra alle prijzen zijn uitgereikt reizen we dan ook snel richting het sfeervolle Wapen van Noordwijkerhout voor een avond vol lekker eten, kerstige kiekjes en strakke danspasjes. Wanneer Tom de microfoon ter hand neemt weet je dat ook de tap niet stilgestaan heeft. Vol overgave toont hij z’n zangtalenten. Helaas voor alle aanwezigen inspireert hij daarmee ook Marijn om de microfoon ter hand te nemen. Anonieme bronnen binnen Versluis spreken nog altijd schande van zijn optreden.

Inderdaad, de hoogste tijd om de laatste restjes schroom overboord te zetten en de heupen los te gooien! Dat doen we dan ook tot in de kleine uurtjes, waarna enkele dappere strijders nog een ander kroegje in de buurt bezoeken. De meeste collega’s liggen dan overigens al op één oor; voldaan, tevreden en dankbaar voor wederom een mooie avond. En… volledig opgeladen voor het diner met oom Kees en tante Carla, dat achteraf gezien ook verrassend gezellig bleek.

‘Soms moet je even stilstaan en om je heen kijken, beseffen wat je hebt en waar je onderdeel van bent.’