Wildwesttaferelen aan het Braassemermeer

Wie door de klapdeuren van de saloon de tuin in stapt, waant zich direct op het Amerikaanse platteland. Tussen de statafels en hooibalen scharrelen overal cowboys en cowgirls. Je zal er maar nietsvermoedend langsvaren op een zonnige vrijdagmiddag in juli. Kijk je toch raar op!

Ook dit jaar heeft iedereen z’n uiterste best gedaan om mee te gaan in het thema dat onze creatieve personeelsvereniging heeft uitgewerkt voor de jaarlijkse Summerparty. ‘Wild West’ stond er op de uitnodiging. En dus staan we op deze feestelijke dag volledig uitgedost met hoeden, leren giletjes en gerafelde rokjes aan de oever van het Braassemermeer. Het is dat Clint Eastwood er niet bij is, maar verder doet alles hier vermoeden dat we in een vergeten stadje in Texas zijn beland en de bar in kunnen stommelen voor een glas lauw bier.

Zomerse sferen
Gelukkig worden wij vandaag goed verzorgd. Met live muziek, koude drankjes en heerlijk eten ontbreekt het ons aan niets. De outfits leveren over en weer de nodige complimenten op en aan de waterkant wisselen gesprekken met diepgang, flauwe grappen en schatergelach elkaar in rap tempo af. 

Wanneer de fotograaf iedereen in volle glorie heeft vastgelegd vallen sommige aanwezigen toch uit hun rol en wisselen ze hun cowboyhoeden razendsnel om voor zwemkleding. Het water lonkt. Verkoeling is meer dan welkom. Eigenlijk draagt dat alleen maar bij aan de zomerse sfeer waarin we toch al verkeren. Het is duidelijk dat iedereen volop geniet. 

De dagen erna halen we met veel plezier herinneringen op. Niets dan positieve geluiden over dit jaarlijkse hoogtepunt op onze kalender. En stiekem kijken we – ondanks andere hoogtepunten die we in de tussentijd ongetwijfeld nog mogen beleven – alweer uit naar het volgende zomerfeest. 

Het zijn van die dagen waarop we ons dankbaar beseffen hoe waardevol het is om een team te hebben waarin iedereen elkaar oprecht waardeert, steunt en zichzelf durft te zijn. Dat betaalt zich namelijk ook óp de werkvloer dubbel en dwars uit.

‘Het is dat Clint Eastwood niet is uitgenodigd, maar verder doet alles hier vermoeden dat we in een vergeten stadje in Texas zijn beland.’